ระบำกลางสายฝน

View From The Bus Tour

แดดยามเช้าฉาดฉาย ได้กลิ่นไอหอมหมู่ไม้
ลอยมาแตะจมูกของฉัน ก่อให้เกิดความรู้สึกพลัน
ว่าวันนี้จะดี
ตะวันออกมาทักทาย ไม่มีความกังวลให้คลาย
ฉันเอนตัวทอดกาย ในเวลาไร้อันตราย

แต่ยังไม่ทันไรก็มีเมฆคล้อยต่ำ
อุ้มเอาสีดำคล้ำดูหมองหม่น
เข้ามาวนเวียนวุ่นวายวกวน

และปล่อยหยาดฝนลงมาที่เก่า
ที่ที่เราลืมไปว่าเคยเศร้า

หยาดฝนกระหน่ำรุมเร้า
ทำไมหนอถึงตกมาตรงนี้
ว่าแล้วก็บ่นอีกสักที
ทำไมต้องตกมาตอนนี้

และยังไม่ทันไรก็มีเมฆคล้อยต่ำ
อุ้มเอาสีดำคล้ำดูหมองหม่น
เข้ามาวนเวียนวุ่นวายวกวน

และปล่อยหยาดฝนลงมาที่เก่า
ที่ที่เราลืมไปว่าเคยเศร้า

ก็แค่อยากฝนโปรยปราย
ไม่ทำให้ดอกไม้เฉาตาย
อย่าไปแบกรับอะไรมากมาย
ทำใจให้สบายแล้วเดินออกไป

รับกับสายฝนที่ลงมาที่เก่า
ที่ที่เราลืมไปว่าเคยเศร้า
ไม่มีเราที่เป็นทุกข์กับวันเก่า
มีเพียงเรากับใจที่บางเบา ตรงนี้